Materiały budowlane rzadko zatrzymują się na granicy z powodu złej stawki celnej. Zatrzymują się, bo brakuje dokumentacji produktu. Dla materiałów budowlanych obok przepisów celnych obowiązują wymogi norweskiego Direktoratet for byggkvalitet (DiBK) — i to zaskakuje większość importerów.
Co jest materiałem budowlanym?
Materiał budowlany to wyrób trwale wbudowany w obiekt, który wpływa na jego podstawowe wymagania. Podział nie jest intuicyjny:
- Jest materiałem budowlanym: płytki i kleje do płytek, farba ogniochronna, płyty kanałowe, prefabrykowane konstrukcje stalowe, moduły budowlane z drewna i stali
- Nie jest: zabudowa kuchenna, markizy, zwykła farba
W razie wątpliwości punktem wyjścia jest lista grup produktów z rozporządzenia o wyrobach budowlanych.
Oznakowanie CE i deklaracja właściwości użytkowych
Oznakowanie CE dotyczy wyrobów, dla których istnieje norma zharmonizowana albo producent uzyskał europejską ocenę techniczną.
Dla tych wyrobów deklaracja właściwości użytkowych jest obowiązkowa — w Norwegii od 1 stycznia 2014. To dokument producenta opisujący właściwości wyrobu i jego przeznaczenie.
Wyroby bez oznakowania CE
Brak CE nie oznacza braku obowiązku dokumentacyjnego. Wyroby budowlane bez oznakowania CE muszą mieć dokumentację produktu zgodnie z rozdziałem III norweskiego rozporządzenia o wyrobach budowlanych.
Dotyczy to również wyrobów wyprodukowanych poza Norwegią, które są tu wprowadzane do obrotu lub stosowane. Producent może posłużyć się normą krajową z kraju EOG (Europejski Obszar Gospodarczy — kraje UE plus Norwegia, Islandia i Liechtenstein) albo krajową aprobatą uznanej jednostki z obszaru EOG.
Wyroby z EOG — kiedy wystarczy dokumentacja z kraju eksportu?
Wyroby budowlane legalnie wprowadzone do obrotu w innych krajach EOG powinny być w Norwegii akceptowane bez dodatkowej dokumentacji. Ale tylko wtedy, gdy wymogi dokumentacyjne kraju eksportu odpowiadają norweskim.
I ważne rozróżnienie: to, że wyrób można legalnie wprowadzić do obrotu w Norwegii, nie znaczy, że można go zastosować w każdym obiekcie. Wymagania techniczne dla budynków ustalane są krajowo i różnią się między państwami.
Odprawa celna
- Faktura od dostawcy
- Dokument przewozowy — CMR, Bill of Lading lub Air Waybill
- Opis towaru i kraj pochodzenia
- Prawidłowy kod HS (międzynarodowy kod towarowy określający stawkę celną)
- Identyfikacja odbiorcy
Cło i VAT liczone są od wartuści towaru i taryfy celnej. VAT importowy rozliczany jest w deklaracji VAT (mva-melding) do Skatteetaten, standardowo 25%.
Lista kontrolna przed importem materiałów budowlanych
- Czy wyrób jest materiałem budowlanym w rozumieniu rozporządzenia?
- Czy istnieje norma zharmonizowana — wymagane CE i deklaracja właściwości?
- Bez CE: czy producent ma dokumentację według rozdziału III?
- Czy dokumentacja z kraju eksportu odpowiada wymogom norweskim?
- Czy kod HS jest prawidłowo przypisany?
Źródła: Direktoratet for byggkvalitet — rozporządzenie o dokumentacji wyrobów budowlanych (DOK) oraz wymogi dla wyrobów bez CE. Tolletaten (norweski urząd celny) — zgłaszanie towarów. Podstawa prawna: rozporządzenie (UE) 305/2011, byggevareforskriften, vareørselsloven.
Jak pomaga TollAgent AS
Zajmujemy się odprawą — klasyfikacją, zgłoszeniem w TVINN (elektroniczny system celny Tolletaten) i dokumentacją celną. Zgłoszenie przywozowe wyceniamy indywidualnie, zgłoszenie wywozowe od 650 NOK do 3 kodów HS. Dokumentacja produktu według DOK jest obowiązkiem producenta, ale powiemy, jeśli czegoś brakuje — zanim towar stanie na granicy.